Annabel Lee

Edgar Allan Poe

1809 – 1849

edgar-allan-poe

Li beravên behrê, li mîrnişînê
berî çendî çend salan
zeriyek hebû ku belkî hê li bîra xelkê ye.
Navê wê delalê Annabel Lee bû
û min ew gelek dievand.

Ez zarok bûm û ew zarok
– li beravên behrê, li mîrnişînê –
lê ji evînê jî xurttir bû
evîna min û Annabel Lee.
Ta firîşteyên esmanan jî
hesûdî bi evîna me dibir.

Loma carekê ewran
– li beravên behrê, li mîrnişînê –
bi bayên xwe cemidand
Annabel Leeya min a delal.
Binemala wê ya qedirbilind
ew ji min stand
û veşart gora kûr
– li beravên behrê, li mîrnişînê.

Firîşte ne wek me bextiyar bûn
û wan hesûdî bi me dibir.
Loma (wek ku tê zanîn
li beravên behrê, li mîrnişînê)
bayekê şevîn hat, dinya qerisand
û Annabel Leeya min kuşt.

Evîna me xurttir e
ji evîna mezinên me,
ji ya hişmendên me.
Ne firîşteyên esmanan,
ne dêwên deryayan
dikarin ji canê min derxin
giyanê Annabel Leeya delal.

Li ber tavheyva geş
wêneyê Annabel Leeya delal datê,
li nav stêrên şevê herdem
çavên Annabel Leeya xwe jî dibînim.
Şevan ta berspêdê li ber te,
yarê, bûka delal, pal didim,
têm beravên behrê,
di gora te de radikevim.

Wergerandin: Husein Muhammed

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s